بعضی از صاحبان برند در ایران زمانیکه کالایی را میفروشند و پول آنرا دریافت میکنند ، محصول را فروش رفته به حساب میاورند.
اما من اعتقاددارم ، زمانی میتوان آن را فروش رفته به حساب آورد که چندماه از خرید و استفاده مصرف کننده آن گذشته و رضایت کامل داشته باشد.( البته اگرآینده برند برایمان اهمیت داشته باشد).
بنظرمن کسادی بازارمان بیشتر علت درونی دارد تا بیرونی.
شاید دوستان با این گفته من مخالف باشند، ولی اگر کمی به گذشته کاری خود برگردیم، پاسخ آنرا بهتردرمی یابیم. سالهای پر اضطرابی را در کسب و کار پشت سر گذاشته ایم تا بدینجا رسیده ایم. تلاش و زحمت مداومی که طی سالها با توجه به اوضاع و احوال اقتصادی کشورمان، همواره ما را در مقابل شرایط خاصی قرار داده است را میتوان در نظر داشت، اما این تنها علت رکود بازار نیست و بخش مهمتر، که عامل اصلی آن است را هیچگاه بررسی نکرده ایم. نقش ما، کجای این معادله قرار میگیرد؟ یعنی ما هیچ اشتباهی مرتکب نشده ایم؟ آیا روش هایی که در گذشته از آنها استفاده کرده ایم، هیچ تاثیری در کسادی امروز ما برجای نگذاشته است؟
گفتگویی با یکی از همکاران داشتم که در مورد اهداف و آینده یک کسب و کار یا سازمان بود. ایشان میگفت که: من از کسب و کارم به همین شکل رضایت دارم و نمیخواهم آرامش خود را برهم بزنم چون اگر بخواهم این تشکیلات را بزرگتر کنم توان مالی و فکری آن را ندارم.
شاید این سخن برای همه ما آشنا باشد و تا نامی از “تغییرات” به میان می آید، ناخواسته یاد دردسرهایی میافتیم که بعد از آن گریبان ما را خواهد گرفت. شاید برای ما که طی سالها، راههای مختلفی را طی کرده ایم و دائماً در حال آزمون و خطا بوده ایم، این راه پیر و فرتوت مان کرده باشد.
اغلب، کسب و کار، بر روی شخصیت کاریزماتیک یک فرد پایه گذاری می شود و به نوعی شخص محور است. تنها زمانی که فرد، در مصدر کار می باشد فروش بالایی صورت خواهد گرفت و شهرت و نام آن شخص باعث جذب بیشتر مشتریان به سمت خود می شود که نتیجه سالها تلاش اوست.
مشتریان به واسطه اعتمادی که سالها به آن دارند، از او خرید می کنند. نمونه های زیادی از این افراد در فضای کسب و کار به چشم میخورد. این اشخاص نه استراتژی دارند و نه برنامه ریزی و … همان روشی که سالهاست کار کرده اند، ادامه میدهند و به رشدی نسبی میرسند. این روش ارتباط مستقیم با شخصیت ذاتی آن شخص دارد و نمیتوان بعنوان یک روش و یک قانون در تجارت مورد استفاده عموم قرارداد. این افراد از یک روش مختص خود استفاده میکنند و هدفشان اعتمادسازی در بین مشتریان است. بیشتر سلیقه ای و متناسب با شخصیت آنها میباشد.
عده ای از دوستان همواره بدنبال گرفتن وام یا پول دستی ویا پول بهره ای هستند.
مشکل این دوستان سالهاست که به همین روال ادامه داشته و شاید در مواقعی بعد از یک مدت به شکست کسب و کارشان بیانجامد و همواره با مشکلات خود دست به گریبان هستند. بدترین حالت آن زمانی اتفاق میافتد که پول بهره ای تمام سیستم شان را فرا گرفته است.
مشکل از کجا پیدا میشود؟
دوستان گرامی موضوع رقابت در کسب و کارهای سنتی شکل خاصی بخود گرفته است .
همه ما کم و بیش به قوانین حاکم برکسب و کار خود واقفیم . نقش اساسی در بازار کسب و کار، رقابتهای درون کسبی است . باید توجه داشته باشیم که شناسایی رقبای کاری بسیار حیاتی است . رقابت مانند میدان مسابقه ایست که دائماً بایدبرای پیروزی بر رقبای خود تلاش کنیم. اگر انگیزه رقابت را از میان ببریم دیگر کسب و کارمان نه پیشرفت میکند و نه انگیزه ای برای پیشرفت باقی خواهد گذاشت . رقیب شناسی خود به تنهایی یکی از ابزارهای موثر و مهم در دنیای امروزاست و نیازمند شناخت کامل وهدفمند درتجارت است .
نکته مهم این است که چگونه رقبای خود را شناسایی کنیم و چگونه با آنها به رقابت بپردازیم .